18/2/09

Ο Sraosha λινκάρει



κι αυτό είναι όλο.

6 σχόλια:

Rakasha είπε...

http://www.time.com/time/world/article/0,8599,1878462,00.html

H Τσεχία δίνει τα φώτα του πολιτισμού...

Sraosha είπε...

Αμάν.

Γούφας ο VI είπε...

to τι εστι δημοκρατια παντως σηκωνει πολυ και αδιεξοδη κουβεντα

ας μεινουμε στο να εφαρμοζονται οι νομοι

εαν δεν μας αρεσουν, επανασταση για αλλη, την ''δικη μας'' δημοκρατια

τζόνι τουρτούρας είπε...

Η έκθεση με τα γδαρμένα-επεξεργασμέα πτώματα στη Τεχνόπολη δεν είναι κάτι, για το οποίο θα 'πρεπε κάτι να κάνουμε;

Είναι σίγουρο ότι και νόμους παραβιάζει (άγνωστη η προέλευση των πτωμάτων, εμπορευματοποίηση του ανθρώπινου σώματος, βεβήλωση νεκρών) αλλά και εντάσσεται σε μια πάρα πολύ επικίνδυνη ηθική κατάπτωση, που χαρακτηρίζει τους καιρούς μας.

Στη Γαλλία λ.χ. η Εθνική Συμβουλευτική Επιτροπή για Θέματα Ηθικής στις Επιστήμες της Ζωής και της Υγείας έχει βγάλει από τον Αύγουστο πόρισμα-καταπέλτη εναντίον τέτοιων εκθέσεων.

Εδώ πάει να περάσει στο ντούκου!!!

Έντονα έχουν δραστηριοποιηθεί εδώ:

[...] Oι σύγχρονες κοινωνίες υποτίθεται πως απάλλαξαν το ανθρώπινο σώμα από τα μεταφυσικά θρησκευτικά δεσμά, όχι για να το αφήσουν ακόμα πιο έκθετο στους επίγειους εξευτελισμούς αλλά για να το αποκαταστήσουν θετικά στην «υλικότητά» του. Φυσικά τούτο σήμαινε, επίσης, την παράδοση του σώματος, ως καθαρής πλέον «ύλης», ζωντανής ή νεκρής, στην έρευνα. Όχι άνευ όρων, παρόλα αυτά, ούτε και σε κάθε λογής «έρευνα».

Υπήρχε, φαίνεται, ακόμα ζωντανή η υποψία της ανθρώπινης δεινότητας, ή κάποια στοιχειώδης συναίσθηση της ανάγκης για μια έσχατη οριοθέτηση της κερδοσκοπίας. Έτσι ο ανθρωπιστικός σεβασμός της ανθρώπινης ακεραιότητας δεν συναινούσε στην περιφρόνηση του, συναφούς με αυτήν, σεβασμού του σώματος· ακόμα και του νεκρού. Γι’ αυτό το λόγο οι σύγχρονες κοινωνίες αποφάσισαν, σωστά, να επιτρέπεται η χρησιμοποίηση νεκρών ανθρώπινων σωμάτων μόνο εφόσον θα τηρείται μια σειρά αυστηρών δεσμευτικών προϋποθέσεων: αποκλειστικά για την ιατρική έρευνα και μέσα στα οριοθετημένα πλαίσια αυτής και της διδασκαλίας της, η οποία δεν αποσκοπεί στη «γνώση» γενικά και αφηρημένα ― που, έτσι, δεν διαφοροποιείται ποιοτικά από την απλή (έως και νοσηρή) περιέργεια ― αλλά πολύ συγκεκριμένα στη θεραπεία ασθενειών, και ολοκληρώνεται με τον περίφημο «όρκο του Ιπποκράτη» και τις ανθρωπιστικές δεσμεύσεις του.

Το σημείο αυτό είναι καίριο και αφορά το στοιχειώδες ανθρωπιστικό θεμέλιο των σύγχρονων κοινωνιών, διότι δηλώνει πράγματι μια ριζική πολιτισμική συμφωνία: ότι, έξω από αυτό το θεσμοθετημένο ιατρικό-θεραπευτικό πλαίσιο, η επεξεργασία και η περιεργασία νεκρών σωμάτων δεν προάγει ούτε τη γνώση, ούτε κάποια αισθητική ποιότητα (όπως ισχυρίζονται οι διοργανωτές και οι υποστηρικτές της έκθεσης), αλλά την αναισθητοποίηση βασικών αντανακλαστικών του πολιτισμένου ανθρώπου και την ύπουλη εισαγωγή στο βάθος της προσωπικότητάς του μιας εκλεπτυσμένης νάρκωσης απέναντι στη φρίκη ... πυροδοτώντας μια "λεπτή" διαδικασία απανθρωπισμού, τα αποτελέσματα της οποίας δεν είναι ασαφή ούτε και άγνωστα, αφού τα είδαμε πρόσφατα στην ιστορία, στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης [...]

dangerfew.blogspot.com

Γούφας ο VI είπε...

τζονι

ωραια τα λες και καλα κανεις να την ψαχνεις πλην ομως ακρη δε θα βρεις.

στα μουσεια τι γινεται διοτι?

υποτιθεται οτι διαβαζουμε την Αντιγονη και διδασκομαστε.
ΤΗΝ ΤΥΦΛΑ ΜΑΣ ΠΡΟΦΑΝΩΣ.
Ειναι σε θεση να υπερβει καπιος τον θειο η τον αγραφο νομο -οπως το προτιματε πες τε το- και να βεβαιωσει πως ο Φιλιππος η ο οποιοσδηποτε αλλος ανωνυμος θα ηθελε τα λειψανα του να εκτιθενται αντις να ειναι θαμένα?

και ασε την αρχαιοτητα, και την τρικλοποδια που μας βαζει. προπερσι βρηκαν καπου εδω στα χωραφια ενα σκελετο πολυ παλιο, τον εστειλαν για προχειρη ιατροδικαστικη και μετα τον πεταξαν χωρις καν τρισαγιο.αν ηξεραν πως ηταν του παπουλη τους θα τον θυμιατιζαν μια βδομαδα. αυτο που δεν καταλαβαινουν ειναι οτι ΗΤΑΝ του παπουλη τους!

αλλα επανερχομαι στην ΑΝΤΙΓΟΝΗ και τελειωνω με αυτην.

κι ενα σου λεω. ΧΕΣΤΑ τα καθαρματα και ακολουθα μονο τη συνειδησή σου φιλε μου.

τζόνι τουρτούρας είπε...

Γούφα VI,

αρχή ζωής: δεν πρέπει ποτέ να παρατάς τον αγώνα για μια υπόθεση που τη θεωρείς δίκαιη, που η συνείδησή σου την πιστοποιεί σωστή.

Αλλιώς όλο το πεδίο της πραγματικότητας θα σκεπαστεί από τα "καθάρματα".

Έχουμε χρέος να αγωνιζόμαστε μέσα στον κόσμο! Δεν ήρθαμε για να την αράξουμε σε κάποιον επικούρειο Κήπο (έστω και π.χ. με μοναστικό συχνά περιτύλιγμα: ο στωικισμός έχει πολλά ποδάρια) και τριγύρω μας να γίνεται της πόρνης το κάγλεκο κι εμείς να λιβανίζουμε εαυτούς, πίνοντας κρασάκια, ότι είμαστε και "όμορφες ψυχές".

Κι αν δεν βρω την άκρη, τουλάχιστον θα έχω προσπαθήσει για κάτι το σωστό.

Φιλικά τα λέω όλα αυτά.