10/9/10

[δι]Αταξικό Ζεϊμπέκικο (ή "το ξεπεσμένο γκόλντεν-μπόυ")


Ήτανε δουλειά μου
τα σπριντς των σπρεντς να αναλύω
και διασκέδασή μου
τους υπαλλήλους ν’ απολύω.

Έβγαζα καντήλες
στο άκουσμα της απεργίας,
μα τώρα συντηρούμαι
απ’ το ταμείο ανεργίας.

Εγώ το πιο χρυσό
από τα γκόλντεν-μπόυς
τώρα ζω σε στάβλο
σαν έρημος και μόνος καουμπόης.

Όμως σε περιόδους κρίσης
το ζεϊμπέκικο δεν κάνει διακρίσεις.


Είχα επενδύσει
σε οφσόρ κι ομόλογα ποικίλα
που μέσα σε μία νύχτα
πήραν τη μαύρη κατρακύλα.

Τα τζιπ, τις μεζονέτες
τα φάγανε οι κατασχέσεις
τέρμα τα ουάν-νάιτ-σταντ
και οι εφήμερες οι σχέσεις.

Εγώ το πιο χρυσό
από τα γκόλντεν-μπόυς
τώρα ζω σε στάβλο
σαν έρημος και μόνος καουμπόης.

Όμως σε περιόδους κρίσης
το ζεϊμπέκικο δεν κάνει διακρίσεις.

----------------------------------------
Σύντομα υπόσχομαι να μελοποιηθεί για να το χορεύουν τα λεβεντόπαιδα στις χειμερινές πίστες.......

2 σχόλια:

γουφ.. είπε...

@κλαπ! κλαπ! κλαπ κλαπ!

και η περμιέρα του χωρού στον Ζάλογγο!

Ανώνυμος είπε...

Εδω ο κόσμος χάνεται
τελειώσαν τα μπουρλότα
άφησε την σαρλότα
και έλα

Στο δρόμο,
γυναίκες με αίματα
τελειώσαν τα ψέμματα
και έλα

στ αστέρι
άναψε τη λάμπα
με το μαχαίρι κόψε
της μαλακίας το χέρι.

Ο άνθρωπος με το παλτώ
ο απαγορευμένος .

κάποτε προ μηνών μου απαγορεύσατε το σχόλιο -
επανήλθα ενριμος .