19/1/10

Συνοψίζοντας



Μακροπρόθεσμα:
Το ασφαλιστικό σύστημα πάει για ραδίκια, βλίτα και παρόμοια. Να περιμένετε το "Χαμόγελο του Παππού" τα προσεχή χρόνια.

Ο χύδην εθνικισμός (για τους ευερέθιστους ανάμεσά σας: δεν αναφέρομαι στον υγιή πατριωτισμό, που, τελικά, μας κινεί όλους να ασχολούμαστε) και τα ακροδεξιά αντανακλαστικά γίνονται πολύ της μόδας και -- νομίζω -- θα αποτελέσουν το μπάσσο κοντίνουο (νταξ: ισοκράτημα) πάνω στο οποίο θα συνθέτουν τις πολιτικές τους οι ελληνικές κυβερνήσεις για τις επόμενες δεκαετίες. Θα καούν πολλές δραγώνες και συναγωγές ακόμα -- ή ό,τι απομείνει.

Σύντομα θα δούμε και τα πρώτα αδιαμφισβήτητα συμπτώματα της ερημοποίησης...

Μεσοπρόθεσμα: Η αμηχανία και κανονική σύγχυση της κοινωνίας μας απέναντι λ.χ. στα μέτρα για το κάπνισμα (μιας μεγάλης έκτασης εθισμό που όμως -- αντίθετα με την πρέζα -- δε θεωρείται "κοινωνική μάστιγα", αφού αφορά τον κανονικό κόσμο) μαρτυρεί ότι βρισκόμαστε σε ριζική αδυναμία να συζητήσουμε κοινωνικά προβλήματα σ' αυτή τη χώρα (όπως και σε άλλες στην Ευρώπη, λ.χ. στην Ιταλία και σε πολλές ανατολικοευρωπαϊκές). Η "δεξιά" μας υποκριτικώς ελληνοχριστιανική παιδεία και 30 χρόνια σχεδόν αδιάσπαστης πασοκικής χρηστομάθειας, ("αριστερής") πατριδοκαπηλείας και ηθικολογίας, σε συνδυασμό με το ότι ποτέ δεν ήμασταν της Κριτικής, δείχνουν πια τα αποτελέσματά τους. Ετοιμαστείτε να σας ζητήσουν να διαπραγματευτείτε πολιτικά, ατομικά και -- ίσως -- και ανθρώπινα δικαιώματα.

Η ελληνική οικονομία μπαίνει πια σε φάση κηδεμονίας. Τα λένε τόσοι και τόσοι, τι να επαναλαμβάνω: δεν παράγουμε αλλά σπαταλάμε κτλ., κτλ.

Ο νομικισμός και ο καζουισμός (διαφορετικοί μεταξύ τους αλλά συγκλίνοντες στα δικά μας πολιτικά και κοινωνικά συμφραζόμενα) θα κυριαρχούν στον δημόσιο λόγο.

Η γενική αμορφωσιά μας (αφού δεν έχουμε σχολεία και δεν έχουμε πανεπιστήμια, μόνο δασκάλους έχουμε που κολυμπάν ανάμεσα σε κάτι λαμόγια σαρκοβόρα και σε τετράπαχους θαλάσσιους ελέφαντες) θα σημαίνει ότι οι γνώμες και οι συνειδήσεις θα συνεχίσουν να διαμορφώνονται από δραστήριους δεσποτάδες, λαζόπουλους, τηλεοπτικές Λάμιες και Γραίες (ένα μάτι, ένα δόντι) και το τι είπε η κυρα-Νίτσα. Η διάλυση των κατηγοριών (λ.χ. ταύτιση κράτους-έθνους-πατρίδας-λαού-κοινωνίας, έρωτα-γάμου-σχέσης-σεξ-ρομάντζου-δεσμού κτλ. κτλ.) πρέπει πια να θεωρείται δεδομένη.

Συμπέρασμα: ... τη χώρα μας μέσα.

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Καλούτσικος ο Καζαμίας

Γουφ είπε...

ο τιτλος μου θυμισε ενα μαυρο βιβλιο οπούχε στο προσκεφαλοτς η βαβωμ... Ιερά Σύνοπσις.

Ανώνυμος είπε...

τελικα τα καταφεραν να μας κανουν να λεμε ''.... τη χωρα μας μεσα''

ουτε καν ολοκληρο...

μπραβο τους.

ΟΖ

abravanel είπε...

Correct.

ellinida είπε...

Εγώ πιστεύω πως έχουμε πλέον εντελώς αμερικανοποιηθεί. Μου θυμίζουμε αμερικανάκια όπου αν δεν έχεις άποψη γιά τα issues είσαι ένα τίποτα. Τι αγωνία! Πρέπει να πάρουμε θέση αδελφοί μου (κι'ανάδελφοι) ΕΔΩ & ΤΩΡΑ γιατί χανόμαστε.

Sraosha είπε...

@ανώνυμο: Ευχαριστώ. Στο επόμενο και ερωτικό ωροσκόπιο.

@Γουφ: Γρηγορείτε και προσεύχεσθε.

@ΟΖ: Δεν ξέρω ποιοι είναι "αυτοί". Νομίζω ότι ευθυνόμαστε όλοι. Φύλλο δεν κουνιέται. Και δεν εννοώ απαραίτητα να κατεβούμε κάτω να τα σπάσουμε.

@ellinida: Αυτό που λέτε με απασχολεί και με τρώει κι εμένα, έχω γράψει για το θέμα εδώ κι εδώ. Δεν ξέρω πάντως αν είναι αμερικανισμός -- οι καφενέδες σίγουρα δε μας ήρθαν από το Αμέρικα.

Γουφ είπε...

κι εν πάσει περιπτώσει το ζόρικο ειναι να πέφτεις για υπνο ουρλιάζοντας, το να ξυπνας με βογγητά το συνηθισαμε...